Θιβέτ, 1948, παραμονές της κινεζικής εισβολής. Χήρα και ανάπηρη μετά από ένα τρομακτικό ατύχημα, η νεαρή Πουτόν, δακτυλοδεικτούμενη από τους προληπτικούς συγχωριανούς της, ερωτεύεται τον Τζέιμι, ένα σκοτσέζο ασυρματιστή που βρίσκεται στο χωριό τους για να εγκαταστήσει μια ραδιοφωνική βάση. Όταν η κομμουνιστική Κίνα εισβάλλει στο Θιβέτ, οι χωρικοί πρέπει να φύγουν για να σωθούν. Με την καθοδήγηση του Κένπο Νίμα, ενός βουδιστή καλόγερου, το καραβάνι ξεκινάει για ένα ταξίδι συναρπαστικό και φρικιαστικό συνάμα, με ένα τέλος που λίγοι θα μπορούσαν να προβλέψουν σε αυτό τον αγώνα ζωής και θανάτου ενάντια στο χρόνο. Με φόντο τα επιβλητικά τοπία των θιβετιανών οροσειρών, οι «Γαλάζιες Παπαρούνες» κρύβουν μια πανέμορφη φωτογράφηση της ζωής στο Θιβέτ, σε καιρούς ταραγμένους. Δραματική και καταιγιστική, η αφήγηση χαλαρώνει τους ρυθμούς της μόνο για να σκύψει με συγκίνηση και ευαισθησία πάνω από τα πρόσωπα των εξαντλημένων χωρικών, που διχάζονται ανάμεσα στην ανάγκη για επιβίωση και στην αγάπη για την πατρίδα και τους φίλους που αποχωρίζονται. Ωστόσο, ο αληθινός ρομαντισμός του βιβλίου βρίσκεται στο όραμα του νεοφώτιστου ξένου, που ανακαλύπτει τη γοητεία μιας άγνωστης χώρας.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]